wypadki spadochronowe

Mężczyzna, lat 34
800 skoków ogółem, 100 w ostatnim roku, 8 lat w sporcie
spadochron główny Crossfire 99, kask otwarty, kamera GoPro mocowana z przodu

Przyczyna śmierci: twarde lądowanie pod wirującym spadochronem głównym, spowodowane zaplątaniem sterówki o zamontowaną do kasku kamerę GoPro

Opis:

Po bezproblemowym swobodnym spadaniu i początkowym locie na czaszy, skoczek ten zmierzał w stronę otwartego, trawiastego lądowiska. Jego zamocowana do kasku kamera GoPro pozostawała włączona i nagrywała przebieg lotu, a prowadzący śledztwo mogli później obejrzeć te materiały, aby dokładnie określić co było przyczyną tego zdarzenia. Gdy skoczek leciał na wysokości około 400 ft (120m) mając po swej prawej stronie lądowisko, zainicjował rozpędzanie spadochronu przednią prawą taśmą poprzez złapanie jej i ściągnięcie w kierunku środka swojej klatki piersiowej. Gdy ściągnął taśmę odchylił jednocześnie głowę lekko w prawą stronę.

{like}{plusone}

 

 

Po wykonaniu manewru skrętu o 90 stopni przednią, prawą taśmą, odpuścił ją aby zatrzymać obrót na około 200 ft (60m) ponad lądowiskiem, ale prawa linka sterownicza zahaczyła o kamerę GoPro, prawdopodobnie zakleszczając się pomiędzy kamerą a jej mocowaniem na przodzie jego kasku, co spowodowało iż czasza pozostała w obrocie. Skoczek próbował uwolnić linkę sterowniczą, gdy czasza kontynuowała szybkie obroty. Nie miał możliwości rozwiązać tego problemu w czasie kilku sekund, które mu pozostały i uderzył twardo w ziemię w nurkującym obrocie. Otrzymał natychmiastową pomoc medyczną, ale uderzenie o ziemię zabiło go na miejscu.

Wnioski:

Ten wypadek uwidacznia zagrożenia związane z używaniem kamer o małych rozmiarach przez zwykłych skoczków. Wielu skoczków uważa małe kamery jako łatwą w użyciu oraz wolną od zagrożeń metodę nagrywania przebiegu skoku. Jednakże ryzyko zaplątania, takie jak tu przedstawione, przedstawia fakt, który każdy skoczek planujący używanie kamery dowolnego rozmiaru musi rozważyć. Nietypowa technika używania przez tego skoczka przedniej taśmy nośnej doprowadziła do zaplątania. Zamiast pociągnąć taśmę nośną równo do dołu, utrzymując ją w linii tylnej prawej taśmy nośnej, skoczek pociągnął ją w lewą stronę, w kierunku klatki piersiowej, co spowodowało, że linka sterownicza znalazła się dokładnie naprzeciw przodu jego kasku i zaczepienia linki o kamerę.

Gdy tylko linka zaczepiła się, skoczek ten miał trzy możliwe rozwiązania problemu, ale każde wymagałoby natychmiastowej reakcji na zaistniałą sytuację, aby być efektywnym. Mógł pociągnąć na uchwyt odczepiania kasku (kask był wyposażony w system szybkiego odczepiania), co mogło pozwolić mu na sterowanie spadochronem nawet jeśli kask pozostałby zaplątany w sterówkę. Jeśli rodzaj mocowania kamery pozwalałby na to, mógłby odczepić ją od kasku, co mogłoby doprowadzić do uwolnienia sterówki. Wreszcie mógłby pociągnąć w dół lewą sterówkę dorównując do długości ściągnięcia prawej, co mogłoby zatrzymać obroty i umożliwić czaszy powrót do lotu na wprost. Choć mógłby doznać w takiej sytuacji, twardego lądowania na niezahamowanej czaszy to lądowanie na częściowo zahamowanej lecz spoziomowanej w locie czaszy mogłoby być dużo lepsze niż lądowanie w gwałtownym obrocie i bardzo dużej utracie wysokości. Niestety, to splątanie nastąpiło w najgorszym, możliwym momencie: tuż przed lądowaniem. Z pozostałymi jedną lub dwiema sekundami, skoczek ten niemal nie miał czasu na odzyskanie kontroli nad czaszą zanim uderzył w ziemię.

Dodatkowe wyposażenie zwiększa stopień komplikacji skoku. Skoczkowie muszą bardzo dokładnie rozważać ryzyko towarzyszące każdemu skokowi, wraz z dodatkowymi wyzwaniami powstałymi przez dodanie kamery. SIM rozdział 6-8 zawiera zalecenia dotyczące używania kamer podczas skoków spadochronowych.

{youtube}Q162IEY7-Is{/youtube}